Desert

projekt:
Znajdź miejsce dla tańca
choreografia:

: Paulina Wycichowska

muzyka:
Szymon Brzóska
współpraca dramaturgiczna:
Agata Siwiak
scenografia:
Piotr Tetlak
kostiumy:
Adriana Cygankiewicz
video:
Daniel Stryjecki
Czas trwania:
80 min.

Spektakl inspirowany Małym Księciem Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Projekt Desert jest próbą spojrzenia na tę poetycką opowieść z perspektywy osoby dorosłej. Wyobrażenie książkowych postaci i ich wzajemnych relacji staje się bardziej złożone i niejednoznaczne. Poszczególne wątki spotkań łączy metaforyczne miejsce przestrzeni i umysłu - Pustynia, która stawia bohaterów i widza przed konfrontacją z Samotnością.

„W najnowszym dziele Desert wykorzystano m.in. wiersz Walta Whitmana To ty jesteś tą nową istotą, która ma się ku mnie?, fragmenty Małego Księcia oraz Innego świata Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Do ich prezentacji wykorzystano ekran bądź ciała aktorów, po których przesuwały się wyświetlane słowa. W trakcie spektaklu można było również usłyszeć utwór Vesperi Szymona Brzoski w wykonaniu Mosaic String Quartet.

O czym opowiada Wycichowska? Za pomocą ruchu maluje obraz Małego Księcia. Nie jest to jednak dokładnie taka postać jaką znamy z powieści. Wspólnym mianownikiem dzieła Francuza oraz spektaklu jest samotność oraz pustynia. To właśnie na niej bohater poznaje sam siebie. To ona jest pustkowiem, na którym młody człowiek musi pozostać sam ze sobą i stać się dorosłym. Jest tym, z czym człowiek musi się uporać, tym czego się często obawia. Pustynia jest symbolem tego, co nieznane bądź wyparte. Metaforyczna opowieść stała się idealną podwaliną dla teatru, w którym pierwsze skrzypce gra taniec. Uwagę zwraca również kolorystyka spektaklu. Aktorzy ubrani byli w odcienie, szarości, bieli bądź ostrej czerwieni. Różne emocje kłębiły się w postaciach i kontrastowały ze sobą jak kolory na scenieTak naprawdę można by zacytować pół powieści, ale na scenie to pokazano! Poprzez taniec widzieliśmy samotność bohatera, który po wielekroć błądził na scenie w delikatnej mgle. Każdy człowiek jest samotny w pewnym okresie swojego życia. Na MTP można było tego doświadczyć, siedząc w wielkiej chłodnej sali, w której panował półmrok.”

Monika Nawrocka, „Dziennik Teatralny Poznań”, 1 grudnia 2011

„Wycichowska niezwykle interesująco czyta kultową dla wielu książkę. Poświęcając wiele uwagi głównemu bohaterowi, nie zapomina o pozostałych, szukając odpowiedniego dla nich rodzaju ruchu, czy charakterystycznego gestu, które pozwolą lepiej poznać relacje między nimi.”

Stefan Drajewski, „Głos Wielkopolski” z 28 listopada 2011

Spot: http://www.youtube.com/watch?v=bOUKXPG2Al8&feature=player_embedded

czas:
miejsce:
Kołobrzeg
scena:
Regionalne Centrum kultury im. Zbigniewa Herberta

powrót